เรื่องของ “รีบอร์น – ศุภเศรษฐ์ อุณาภาค” นักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพที่ป่วยเป็นโรคไตวายเรื้อรังมาตั้งแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลก ในขณะที่เด็กคนอื่นเติบโตมากับสนามเด็กเล่น ภาพจำวัยเด็กของเขากลับเป็นห้องพยาบาลและการมีสายยางกับรอยแผลหน้าท้องเป็นเพื่อนร่วมทาง ชีวิตเหมือนได้ปุ่ม Reset ครั้งแรกตอนอายุราว 7 ขวบ เมื่อได้รับการปลูกถ่ายไตที่คืนชีวิตวัยเด็กให้เขาได้ไปเรียนและเล่นกีฬาเหมือนเด็กทั่วไป
แต่โชคชะตาเล่นตลกอีกครั้งช่วงรอยต่อ ม.3 ขึ้น ม.4 เมื่อไตที่ปลูกถ่ายไว้เริ่มล้มเหลว เขาเหนื่อยง่ายผิดปกติ จนวันหนึ่งปวดท้องรุนแรงต้องหามส่งโรงพยาบาล และแพทย์ต้องผ่าตัดเอาไตที่ร่างกายต่อต้านออก ตามด้วยการฟอกเลือดฉุกเฉินผ่านเส้นฟอกไตที่ลำคอ ซึ่งเขาบอกว่าเป็นช่วงที่ทรมานที่สุด เหนื่อยจนแม้แต่นอนเฉย ๆ ก็ยังรู้สึกหมดแรง อีกทั้งต้องเดินทางไปฟอกเลือดสัปดาห์ละ 2–3 วัน วันละ 4 ชั่วโมง ทำให้อิสระและชีวิตวัยรุ่นที่ควรได้ใช้แทบหายไปทั้งหมด
จุดเปลี่ยนคือการล้างไตทางช่องท้องด้วยเครื่องอัตโนมัติ (APD) ที่ทำเองที่บ้านในเวลากลางคืนขณะนอนหลับราว 8–12 ชั่วโมง (ประมาณ 2 ทุ่มถึง 6 โมงเช้า) จึงคืน “เวลากลางวัน” ให้เขากลับไปเรียน เล่นเกม และเดินทางได้เกือบเหมือนคนปกติ เพียงแพ็กเครื่องกับน้ำยาไปด้วย เขาเรียนรู้การใช้เครื่องไม่ถึงชั่วโมง มีสายด่วนให้ปรึกษาตลอด 24 ชั่วโมง และตลอด 3–4 ปีแทบไม่ติดเชื้อหากรักษาความสะอาดตามขั้นตอน ปัจจุบันรีบอร์นกำลังรอปลูกถ่ายไตครั้งที่สอง (ซึ่งอาจนานกว่า 4 ปี) โดยฝันง่าย ๆ ว่าอยากไปว่ายน้ำ ครอบครัวใช้สิทธิเบิกจ่ายตรงข้าราชการและบัตรทอง 30 บาทที่สนับสนุนเครื่อง APD ฟรี บทความปิดท้ายด้วยข้อคิดของเขาว่า เมื่อเลือกไม่ได้ก็ต้องยอมรับ ไม่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น และการเลือกการรักษาที่เหมาะสมคือการเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างแท้จริง
